Stępień Bernadetta

Bernadetta Stępień mieszka i tworzy w podkrakowskim Zabierzowie, jest krakowianką: w Krakowie się urodziła, w Krakowie ukończyła Liceum Sztuk Plastycznych, a w roku 1989 ukończyła studia na Wydziale Architektury Wnętrz Akademii Sztuk Pięknych. Na swoim koncie ma 25 wystaw indywidualnych i uczestnictwo w kilkudziesięciu wystawach zbiorowych w kraju i za granicą. Wystawa w Krzeszowicach w Pałacu Vauxhall była jej jubileuszową, 20 indywidualną wystawą.
Na III Międzynarodowym Biennale Pasteli w Nowym Sączu w 2006 r. otrzymała nagrodę im. Jerzego Madeyskiego. Należy do Stowarzyszenia Pastelistów Polskich i do Krakowskiego Oddziału Związku Artystów Plastyków. W 2011 r. została zaproszona do współpracy z Umelecką Besedą Slovenska – Związkiem Artystów Słowackich – wręczono jej również legitymacje członkowską.
Tworzy obrazy olejne, akwarele i pastele. Jej ogromną pasją są pastele. Prowadziła lekcje pokazowe propagując tę technikę wśród uczniów. Była członkiem jury Ogólnopolskiego Biennale Pasteli dla uczniów gimnazjów i liceów sztuk plastycznych. Biennale to organizuje Zespół Szkół Plastycznych w Jarosławiu.
W 2013 r. była komisarzem Pleneru Malarstwa Pastelowego w Nowym Sączu. To jeden z elementów Festiwalu Pasteli w ramach Międzynarodowego Biennale Pasteli. Brali w nim udział artyści z wielu stron świata – Holandii, Danii, Izraela, Hiszpanii, Rosji, Ukrainy, Włoch i Polski.

Sęk Małgorzata

Małgorzata Sęk jest absolwentką Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi. W 2000 roku otrzymała dyplom w Pracowni Projektowania Ubioru oraz aneks z malarstwa. Dyplom został nagrodzony przez Prezydenta Miasta Łodzi. Jest laureatką konkursu dla projektantów „Złota Nitka”. Artystka zajmuje się głównie malarstwem akrylowym.

Ma na swoim koncie wystawy indywidualne i zbiorowe w kraju i za granicą, niektóre z nich:
2021 “Kobiety” , Vinci Art Gallery, Poznań
2020 “Piąty Niezależny Salon Łódzkich Twórców”, Galeria ASP, Łódź
2019 Wystawa zbiorowa Galeria Refektarz, KOK Krotoszyn
2019 Wystawa zbiorowa Hotel deSilva Premium, Opole
2018 “Przestrzenie emocjonalne” Galeria Sztuki Next, Bydgoszcz
2018 “Mirrors” wystawa indywidualna Centrum Kamienica 56 , Łódź
2018 “Sztuka Teraz” wystawa zbiorowa Muzeum Narodowe, Kraków
2017 “Czwarty Niezależny Salon Łódzkich Młodych Twórców”, Muzeum Miasta Łodzi, Pałac Izraela Poznańskiego oraz Galeria ASP, Łódź
2017 “Malarstwo” Drukarnia Skład Wina I Chleba, Poznań
2016 “Trois Femmes” Hotel & Spa Montaigne, Cannes
2016 “Trzeci Niezależny Salon Łódzkich Młodych Twórców”, Galeria Bałucka, Łódź
2016 Trzeci Niezależny Salon Łódzkich Młodych Twórców”, Galeria ASP, Łódź
2016 “Malarstwo” Drukarnia Skład Wina I Chleba, OffPiotrkowska, Łódź
2016 “Trzy Kobiety” Fitagain Café, Kraków
2015 “Drugi Niezależny Salon Łódzkich Młodych Twórców” , Muzeum Włókiennictwa, Łódź
2015 “Sensual Women & Metaphisical spaces”, S9 Galleri, Oslo
2014 “Magiczne Światy Kobiet”, Centrum Kamienica 56, Łódź
2013 “Malarstwo”, Centrum Kamienica 56 , Łódź
2013 “Zmysłowe kobiety i metafizyczne przestrzenie”, Fabryka Trzciny, Warszawa
2012 projekt i realizacja wystawy „Ściana Ilustratorów” na II Salonie Ciekawej Książki, Łódź
2012 Wystawa Ilustracji Seul International Book Fair , Seul
2011 V Biennale Ilustracji dla Dzieci, Lizbona.

Małgorzata Sęk jest twórcą rozpoznawalnym ze swojego ekspresyjnego przedstawiania świata kobiecych emocji. Malarstwo jest dla artystki bardzo subiektywnym spojrzeniem na dany moment rzeczywistości odbierany przez autorkę niezwykle emocjonalnie. Sam proces twórczy i towarzyszące mu odczucia są bardzo osobiste i niekiedy nawet ważniejsze od efektu końcowego, jakim jest „ukończone dzieło”. Oczywiście interesującym jest proces nadawania formy: kształty, plamy barwne, linie, postać czy portret, jednakże jeżeli uda się obrazem dotrzeć do głębi duszy jest to dla artystki największe spełnienie i sukces. Sukces tym większy jeżeli ta sztuka spotyka odbiorcę o podobnej wrażliwości. Prace malarki znajdują się w kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą.

Szpinger Włodzimierz

Urodził się w Warszawie. Ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Gdańsku w 1972 roku. W swoim dorobku artysta ma wiele wystaw zbiorowych i indywidualnych w galeriach i muzeach na kilku kontynentach. Jego malarstwo tworzy wiele prywatnych kolekcji. Sztuka Włodzimierza Szpingera mieści się w zakresie malarstwa sztalugowego, rysunku, grafiki, jak również akwareli i technik mieszanych. Podczas swych podróży artysta studiował klasyczne malarstwo holenderskie i włoskie, wykorzystuje zaobserwowane techniki w swoich dziełach olejnych, techniki sprawdzone i stosowane przez dawnych mistrzów w minionych wiekach. Jego twórczość słynie z baśniowej aury i groteskowych, fikcyjnych postaci. Włodzimierz Szpinger kreuje
na swoich obrazach oryginalny i zagadkowy świat. Jego prace doceniają zarówno dorośli, jak i dzieci, które budują wokół nich swoje własne ciekawe historie. Prace artysty były pokazywane w wielu muzeach i galeriach sztuki – m.in. w paryskim Centre Pompidou, w Rotterdamie, Dortmundzie, Bielefeld, Dusseldorfie, Gdańsku czy Warszawie.

Artysta miał dwie wystawy indywidualne w galerii Triada w Sopocie, w 1995 roku i w 2008.

Pieczyński Zbigniew

Urodzony 11.01.1970 roku w Mogilnie. Absolwent Wydziału Artystycznego UMCS w Lublinie. W 2000 roku uzyskał dyplom z malarstwa w pracowni prof. Walentego Wróblewskiego, wyróżniony nagrodą. Od 2001 roku jest członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków. Ma w swoim dorobku dziewięć wystaw indywidualnych i ponad trzydzieści zbiorowych.
Współpracował przez kilka lat ze Stowarzyszeniem Jarocin XXI prowadząc warsztaty i plenery malarskie. Pracuje przede wszystkim w technice olejnej. Jego obrazy znajdują się w kolekcjach prywatnych i muzealnych w Polsce i za granicą.
Wystawy indywidualne:
1996 Galeria „ Mat Mart”- Lublin
1997 Galeria „Łazorek”- Kazimierz Dolny
1998 Galeria „Mat Mart”- Lublin
2007 Galeria „Brama” – Lublin
2011 Galeria „Przy Bramie”- Lublin
2014 Galeria „Witryna” – Lublin
2017 Muzeum – Zespół Zamkowy w Niedzicy
2017 Galeria „Wieża Sztuki” – Kielce
2018 Galeria „Bellotto” Warszawa
Wybrane wystawy zbiorowe:
1994,1995,1996,
1997,1998,1999 Galeria „Mat Mart”- Lublin
1998 Foyer Theaters – Delmenhorst-Niemcy
2000 Wydział Artystyczny UMCS – Lublin, „Dyplom 2000”
2001 Pałac Małachowskich – Nałęczów
2003 Galeria Stara BWA – Lublin,
„11 Wschodni Salon Sztuki”
2005 Muzeum Lubelskie na Zamku – Lublin, „Autograf 2005”
2006 Treviolo-Włochy
2007 „Alchemia”- Muzeum Czechowicza
w Lublinie
2007 Galeria „Przy Bramie Lublin
2008 Muzeum Lubelskie na Zamku – Lublin, „Autograf 2008”
2011 Galeria „Mit” Kazimierz Dolny
2015 20 Wschodni Salon Sztuki Lublin
2016 Muzeum Lubelskie na Zamku – Lublin
80-Lecie ZPAP Okręgu Lubelskiego –
2016 25 Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego – Szczecin

Dzwonik Ula

Ula Dzwonik urodziła się w w 1973 r. w Zduńskiej Woli. Studiowała w ASP we Wrocławiu. W latach 1994-1998 studiowała na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu . Dyplom z wyróżnieniem otrzymała w pracowni malarstwa prof. Andrzeja Klimczaka-Dobrzanieckiego. Uprawia malarstwo i rysunek. Uczestniczyła w kilkudziesięciu wystawach zbiorowych w  kraju i za granicą. Autorka kilkunastu wystaw  indywidualnych. Laureatka GRAND PRIX Marszałka Województwa Podkarpackiego V Triennale Polskiego Malarstwa Współczesnego 2019 oraz Grand Prix Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego QUADROART 2016 /Międzynarodowe Biennale  Obrazu/; Laureatka nagrody Fundacji im. I.J. Paderewskiego w Krakowie i nagrody specjalnej Palm Art Awart w Lipsku. Jest obecna w  rankingu polskich artystów współczesnych KOMPAS SZTUKI /2008;2010;2012;2013/ współtworzonym przez kilkadziesiąt renomowanych galerii w Polsce, oraz w Art Compass 2015 opublikowanym przez Art Domain Whois Publisher /Niemcy/. Członek rady programowej Fundacji Promocji Sztuki ARTAFFERA. Jej prace znajdują się w galeriach, muzeach i zbiorach prywatnych w kraju i za granicą.

“Bohaterów obrazów Ula Dzwonik pozbawia w zasadzie rysów indywidualnych, są raczej symbolami ludzkiej egzystencji: nie mają imion, pozbawieni nazwisk, obdarzeni jedynie płcią i niekiedy społeczną przynależnością. Celową konstrukcją, ważnym zabiegiem intelektualnym jest “wypreparowanie” postaci z naturalnego środowiska. Dzięki temu bohaterowie istnieją w stanie “czystym”; bez pejzażu, sami ze sobą. Widzimy ich dokładniej – to Jedermani, podobni do siebie, my wszyscy i każdy z nas; malarska opowieść artystki przybiera więc postać paraboli. Odczytuję tę twórczość w kategoriach wyobcowania i samotności. Procesy alienacyjne akcentowane są formą licznych odwróceń ciał. Bohaterowie nie nawiązują ze sobą kontaktu, mówią z rożnych pozycji rożnymi językami, mówią “obok”. Snują pewnie rozmaite monologi, często milczą. W tym świecie nieosiągalna jest jedność myśli i uczuć. Podejmują próby porozumienia, ale nie umiem odczytać ich krzyku – czy jest zaczepny, prowokujący czy elegijny?” ( prof. Ewa Nowina-Sroczyńska, Uniwersytet Łódzki, fragment wstępu do katalogu wystawy “Druga sqóra”).

Lorek Maria

Maria Lorek- urodzona w 1988 roku w Krakowie. Studiowała na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie na
Wydziale Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki. Dyplom magisterski otrzymała na Wydziale
Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki na Technische Universität w Monachium. Ma na swoim koncie
kilkanaście wystaw malarskich w Polsce i Włoszech. Uprawia malarstwo olejne inspirowane Starymi
Mistrzami.

Olszewski Mieczysław MIETO

Artysta malarz, profesor (sztuki plastyczne), urodzony w 1945 w Ostrołęce.
Studia: Wydział Malarstwa PWSSP w Gdańsku (1963–1969), w pracowniach profesora Kazimierza Śramkiewicza (rysunek) oraz profesora Stanisława Teisseyre’a i profesora Jacka Żuławskiego (malarstwo).
W latach 1971–74 asystent, 1974–79 st. asystent, 1979–86 adiunkt, 1986–93 docent, 1993–96 profesor nadzwyczajny, w 1996 roku uzyskał tytuł profesora zwyczajnego; od 1989 kierownik katedry malarstwa, 2003 – ekspert akredytacyjnej komisji szkół artystycznych, 2005 – ekspert ministra edukacji i sportu dla kierunku „malarstwo”. Od roku 1996 prowadził dyplomową pracownię malarstwa. Uprawia malarstwo sztalugowe i monumentalne, ilustrację książkową, rysunek prasowy, rzeźbę z przedmiotów gotowych.
Malarstwo sztalugowe: od 1969 roku cykl kilkuset obrazów Akt.
Malarstwo monumentalne: kilkadziesiąt realizacji – freski, sgrafitta, murale, mozaiki (m.in. Dworzec Morski w Gdyni, Polmozbyt w Gdańsku, kawiarnia „Kamena” w Gdańsku, restauracje „Podmiejska”, „Myśliwska” i „Delfin” w Gdyni.
Rysunek prasowy – od 1970 roku współpraca redakcyjna ze „Szpilkami”, „Kameną”, „Kulturą i ty”, „Pardonem”, od 2001 – z „Głosem Wybrzeża”.
Ilustracje książkowe – kilkaset ilustracji w książkach: Dzika mrówka , Wronie oko , Leśny goniec , Fort nad Athabaską , Przygody dzielnego ma rynarza , Nieprzyjemne prawdy , Moda na nostalgię , Trwać poza rajem . Projekty gobelinów dla Filharmonii Pomorskiej w Bydgoszczy (1978–1985): projekty i nadzór autorski trzech gobelinów: Ad matrem (400 × 250 cm) oraz Ad martem (200 × 125 cm), na prywatne zamówienie Mikołaja Góreckiego, Mare Nostrum (350 × 250 cm), Lapidarium (300 × 150 cm). Ponadto projekty plakatów i innych druków ulotnych oraz scenografii.
Prace w kolekcjach prywatnych w kraju i zagranicą – w Muzeum Narodowym w Gdańsku, Muzeum Narodowym w Szczecinie, Muzeum Okręgowym w Toruniu, Muzeum Kartofla w Monachium, Muzeum Karykatury w Warszawie, a także w Gabrowie, Amsterdamie, Skopje.

Szpyt Janusz

Janusz Szpyt urodził się 1960 r. w Lubaczowie, gdzie mieszka i tworzy. Studiował na Wydziale Grafiki w Katowicach Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowni prof. Jerzego Dudy-Gracza, a następnie na Wydziale Malarstwa ASP w Krakowie w pracowni prof. Włodzimierza Buczka. W 1983 roku współtworzy z Piotrem Naliwajko i Leszkiem Żegalskim Grupę Trzech, zwaną też “Tercetem Nadętym”. “Całkiem Nowi Dzicy Dadaiści” – tak siebie przewrotnie nazwali – w wydanym przez siebie piśmie Bengal wydali manifest, w którym nawoływali do prawdy w sztuce związanej z jakością formy, kolorem i warsztatem, przeciwstawiając się szeroko panującej tandecie malarskiej i medialnej. “Chcemy, by malarstwo w możliwie najbardziej indywidualny sposób wyrażało ducha naszych czasów, by było humanistycznym protestem myślących ludzi przeciwko wszelkim przejawom zła, stanowiło kontynuację tradycji naszych społeczeństw. Chcemy to wyrażać malarstwem opartym na jedności kompozycji, rysunku i barwy, jednym słowem MALARSTWEM DOSKONAŁYM z perfekcyjną znajomością warsztatu […]” Licznym wystawom organizowanym w kraju i za granicą przez Grupę towarzyszył ferment artystyczny znajdujący odzwierciedlenie w prasie radiu i telewizji.
Twórczość Janusza Szpyta mieszcząca się w konwencji malarstwa realistycznego można podzielić na kilka wątków tematycznych. Jego wstrząsająca relacja malarska z domów obłąkanych, szpitali psychiatrycznych ukazuje ludzi zmęczonych do ostateczności dźwiganiem życia. Artysta broni dramatycznie tego, co stanowi istotę ludzkości – godności osobistej człowieka “Boże Narodzenie w Zakładzie Psychiatrycznym” (plandeka, 290 x 340 cm, 1988 r.). Wątek sakralny aktualizuje prawdy wiary ukazując to, co ponad czasowe i uniwersale w rzeczywistości człowieka – cykl współczesnych ukrzyżowań “Ukrzyżowanie” (plandeka, 210 x 260cm, 1989 r.), “Ofiara Izaaka” (olej na płótnie, 110 x 90cm, 1989 r.). W Jego surrealistycznych obrazach człowiek w dalszym ciągu stanowi główny motyw. Orwellowski klimat tych prac ukazuje ucisk i zniewolenie indywidualności przez totalitarny system, są emanacją rzeczywistości stanu wojennego – cykl latających pieców “Szwagier” (olej na desce, 120 x 100cm, 1988 r.). Konsekwencją tych doświadczeń malarskich i życiowych była próba ironicznego spojrzenia na tragikomiczną egzystencję człowieka i jego problemy. Ten rodzaj publicystyki malarskiej jest pełen dystansu i samokrytycyzmu do tego, co wydaje się nam ważne “Syzyf” (olej na płótnie, 120 x 100cm, 1996 r.), “Droga do Unii” (olej na płótnie, 120 x 100cm, 2004 r.). Jakby z potrzeby równowagi artysta równolegle poszukuje klasycznie pojmowanego piękna w portretach rodzinnych – “Dzieciństwo” (olej na desce, 55 x 46cm, 2008 r.), pejzażach – “Roztocze” (olej na płótnie, 30 x 40cm, 2009 r.), aktach – “Czytająca” (olej na płótnie, 69 x 86cm, 2011 r.) i kwiatach – “Bzy” (olej na płótnie, 70 x 50cm, 2010 r.). Istotną częścią Jego twórczości stanowi monumentalne malarstwo sakralne – polichromia w Kościele Św. Stanisława w Lubaczowie.
Janusz Szpyt doskonale odzwierciedla rzeczywistość za pomocą sztuki, tworzy doskonałą dokumentację losu ludzkiego. Artysta ma gruntownie opanowany warsztat, ze swobodą posługuje się formą i kolorem, po mistrzowsku operuje światłem, pędzel prowadzi z wirtuozerią. Artysta wystawia swe prace na zbiorowych i indywidualnych prezentacjach sztuki w kraju i za granicą.

Jankowski Iwona

Moje „Cętkowane Konie” („Mottled Horses”} – seria obrazów koni rozpoczęła się w roku 2002-3 w moim nowym stylu „Cętkowane”, który łączy abstrakcję i ekspresjonizm z odrobiną realizmu. Temat tworzony jest na kolorowym, abstrakcyjnym tle, aby wyrazić uczucia, często pokazywane z bliska, ze zwróceniem szczególnej uwagi na oczy i skupieniu się na określonych nastrojach i kompozycji. Często z drugorzędnym przebijającym obrazem drugiej postaci, aby pokazać ruch lub określić scenę.

Na swoich obrazach nie zamierzam powielać fotorealistycznych obiektów, ale chcę uchwycić najwyższą wyjątkowość życia. Ilustrując moje tematy, często nie zwracam uwagi na dokładne kształty, faktury lub rzeczywiste kolory i kładę nacisk tylko na mały fragment, czasem bardzo drobny szczegół, aby insynuować pomysł. Takie podejście prowadzi mnie do skoncentrowania się na tym, co czuję, a nie na tym, co widzę lub wiem na dany temat. Moja sztuka to tylko sugestia tematu, resztę pozostawiam wyobraźni mojego widza, aby stworzył w swych oczach niepowtarzalny obraz.

• Członek American Academy of Equine Art (AAEA)

• Członek stowarzyszony Artystek Zachodu (WAOW)

• Członek stowarzyszony American Women Artists (AWA)

• Amerykańskie Towarzystwo Impresjonistyczne (AIS)

Wybrane zbiory muzealne i nagrody:

2019 – 1 miejsce – Washington Thoroughbred Foundation Equine Art at the Emerald Downs.

2019 – 2 miejsce – Swan Day 2019 G. Lee Gallery, Galveston, TX

2018 – Wyróżnienie Rocky Mountain Horse Expo,

2017 – 2 miejsce Western States Horse Expo w Sacramento w Kalifornii

2017 – Galeria Art Miration, Certyfikat Uznania Finalisty

2016 – wyróżniony Artysta w AQHA Museum and Hall of Fame

2015 – 1 miejsce – „Your Big Talent. Jedna mała przestrzeń ”- Professional Artist Magazine,

2015 – Andalusian Magazine – finalista konkursu plastycznego IALHA 2015

2015 – Wyróżnienie Honorowe Muzeum Sztuki Gadsden

2015 – 2 miejsce Rocky Mountain Horse Expo

2015 – Stała kolekcja The Woodlands High School Art Trust,

2014 – American Academy of Equine – Contemporary Arts Award – Honorable Mention,

2014 – Texas Artists Museum, Port Arthur, TX – dwie prace w stałej kolekcji,

2014 – National Gallery of Armenia w Erewaniu – Stała kolekcja,

2014 – 2 miejsce – Rocky Mountain Horse Expo- Denver, CO,

2012 – 1 miejsce (The Best of Show) JoMar Vision Art Excellence 2012, Houston, TX,

2011 – 1 miejsce (The Best of Show) JoMar Vision Art Excellence 2011, Houston, TX,

2011 – Konkurs plastyczny Horses in Art Magazine – III miejsce,

2011 – 1 miejsce – Art Exhibition & Fundraiser – Galveston Island Humane Society, Galveston, TX,

2011 – Ambasada RP, Hawana Kuba – Stała kolekcja,

2008 – wrzesień – TV1 Łódź – warsztaty galeryjne z dziećmi i wywiad telewizyjny,

2007 – Saatchi – Virtual Competition, Londyn, Wielka Brytania Show – wybrana do „50 Favorite Arts”.

 

Pudlis Bogucka Ewa

Ewa Bogucka Pudlis urodziła się w 1960 r. w Pułtusku. Ukończyła Liceum Plastyczne w Gdyni Orłowie. Jest absolwentką Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku i stypendystką Ministra Kultury i Sztuki. Dyplom z malarstwa uzyskała w pracowni Kazimierza Śramkiewicza w marcu 1986r.

Po studiach uprawia głównie malarstwo olejne i ilustrację, które prezentowała na wystawach indywidualnych i zbiorowych. Współpracuje z wydawnictwami gdańskimi i warszawskimi, dla których zilustrowała wiele pozycji reprezentujących najróżniejsze gatunki literackie. Od bajek i literatury młodzieżowej przez romanse aż do klasyki: Czerwonego Kapturka, Białego Kła, Trzech Muszkieterów, Angielską Niewolnicą, Faraona i kilkadziesiąt innych tytułów.

Prace artystki znajdują się w zbiorach prywatnych w Polsce i zagranicą, m.in. w Austrii, Czechach, Niemczech, Szwecji, Holandii,na Białorusi, Turcji, Ghanie.

Jej malarstwo jest zderzeniem zwyczajnych sytuacji z pierwiastkiem niesamowitości, który nadaje im nowy kontekst. Posługuje się w tym celu paradoksem ubranym w materię malarską, charakterystyczną tylko dla autorki. Rozproszona plama barwna miesza się tu z wrażliwością i dbałością o detal. Malarstwo Ewy Boguckiej Pudlis jest opowiadaniem niejednoznacznych historii.

Galeria Triada

Galeria Triada